19 sep 2011

ว่าจะถ่ายรูปกินหมูมาซักหน่อย ลืมเลย
เมื่อวานอุตส่าห์ไปร้านหมูกระจก
ที่เียกอย่างนี้เพราะว่าร้านติดกระจก
คนคิดเรียกเป็นคนแรกนี่คงคิดอะไรไม่ออกเท่าไหร่

มีอีกร้านนึง เวลาเสริฟเค้าจะนำเนื้อหมูใส่ในไม้ไผ่ลำใหญ่ผ่าครึ่งมาเสริฟ
กก็ตั้งชื่อร้านนี้ว่าหมูไม้ไผ่
อีกร้านหนึ่งเป็นร้านที่หน้าร้านมีสติกเกอร์เป็นรูปหมูยิ้ม
ก็ตั้งชื่อว่าร้านหมูยิ้ม
จะว่าไปคนคิดชื่อก้ดึงเอาคาแนกเตอร์เด่นๆแต่ละร้านออกมาได้หมดเลยนะ
แต่ร้านหมูกระจกนี่มันอารายกัน

วันนี้ตื่นมาเที่ยง
มีเวลาอีกสองชั่วโมงในการเก็บของอาบน้ำแต่งตัว
หาข้าวทานและเดินทางกลับกรุงเทพ
วันนี้ต้องไปกินร้านป้าสักหน่อย
ไม่รู้ทำไมต้องเรียกว่าร้านป้า
เพราะทุกร้านแถวนี้ก็เป็นป้าขายกันหมด
ก็มีร้านป้า1 ป้า2 ป้า3 ล่ะมั้ง

ร้านป้าที่ไปวันนี้เป็นร้านป้าที่นั่งกับพื้น
หร้าร้านป้าเป็นสีเขียว เรียกว่าร้านป้าเขียวจะดีไหมเนี่ย
ในร้านป้า มีเมนูภาษาไทย เนื่องจากลูกเรือทั้งไทยทั้งเกาหลี
แห่กันมารับประทานอาหารร้านนี้เป็นประจำ
บินมาเกาหลี 5 ปีแล้ว ร้านนี้เป็นร้านฝากท้องประจำ
โดยมีร้านลุง รอ standby อยู่ถ้าร้านป้าปิด
ร้านลุงมีหน้าร้านสีแดง เลยแอบเรียกว่าร้านลุงแดง
และร้านลุงเปิดดึกมาก ถ้าร้านป้าปิด ร้านลุงยังจะต่อชีวิตให้เราได้

 

แต่วันนี้บ่ายๆอย่างนี้ เราลงไปร้านป้าละกันนะ

 

กินซุปกระดูกหมูดีกว่า "เปียกจังกุก"
สั่งปุ๊ปเครื่องเคียงมาก่อนเลย
แค่นี่ก็เกือบจะเต็มท้อง

 

ตามมาด้วย นี่เลยที่รอคอย "เปียกจังกุก"

น่ากินใช่ไหมล่ะ
กระดูกหมูต้มจนเนื้อเปื่อย
รสชาติเผ็ดๆแบบเกาหลี คือไม่แสบร้อนเหมือนบ้านเรา
ถ้าอากาศหนาวๆ ซดไอ้เจ้าเนี่ยก็อุ่นขึ้นมาทันใด

 

 

แล้วป้าแกก็ยกข้าวสวยมาให้ด้วย

ทั้งหมดนี่ราคา 5000 won ก็ตกประมาณ 150 บาทนั่นแหละ
แค่เห็นก็อยากทานอีกรอบซะแล้ว

มาเกาหลีราวหน้าไม่มพลาด
เอาทัพเปอร์แวร์มาใส่มันกลับบ้านเลยท่าจะดี เหอ เหอ

 

ทานเสร็จก็ต้องเตรียมตัวทำงาน
กลับบ้านดีกว่า
อินชอล-ไทเป ไทเป-กรุงเทพ ก็แค่เหนื่อยแทบแดดิ้น ไม่เห็นเป็นไรเลยเนอะ เหอ เหอ

 

ชื่อ

อีเมลล์

ข้อความทดสอบ

โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่