ร้องเรียน

วันหยุดติดกันสองวันของเรา
วันแรก ถูกใช้ไปกับการเดิน Seacon Sqaure
นัดคุณเพื่อนสมัยเรียน มหาลัยไว้น่ะค่ะ
นัดกัน 3 คน มาได้ 2 คน ก็ไม่เป็นไร
อย่างน้อยก็ได้เจอ
ได้กินข้าวจนท้องแตกด้วยกัน หุ หุ หุ
ไม่มีอารายจะน่าสนุกสนาน
เท่ากับการไปกินข้าวนั่ง chill  กะคุณเพื่อนซี้แล้วล่ะ

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
เมื่อวานทำงานบน TG 417-418 ไปกัวลาลัมเปอร์มาค่ะ
ด้วยความเด็ก ก็เป็น 2L ไปตามระเบียบ
ก็นี่แหละค่ะ ใครชอบการพบปะผู้คน มาลองเป็น 2L ดู
วันเดียว เราเจอคนไปมากกว่า 500 คนอีกง่า
ผู้โดยสารเกือบทุกคนต้องเข้าทางประตูนี้นี่นา
เหนื่อยค่ะ เพลียเลย เพราะว่าต้องทักทายผู้โดยสารทุกคน

จริงๆ flight นี้เค้าเป็น pack paring กะflight ไป นาโกย่า
แต่ว่าเราได้แต่ pack หน้าคือ ไป กัวลาลัมเปอร์
ไม่ได้ pack ที่พ่วงมาด้วยสักที
กองจัดเสก็ตนี่ ช่างใจร้ายนัก
แต่ก็ดีแล้วล่ะ......................

พี่ๆflight นี้ก็โอเคนะคะ น่ารักทุกคน
ที่ไม่โอเคด้วยก็คือ Air Purser น่ะซี่คะ
ยืนจับผิดเราตลอดเวลาเลย ทำไมเราน่าสงสารงี้

จริงๆพี่APต้องไปอยู่ข้างหลังน่ะค่ะ
เพราะว่า flight นี้มี IM (Inflight Manager)
ที่จะคอยดูเราอยู่แล้ว
พี่ครัวหลังเค้าไม่ค่อยพอใจที่ท่านไม่ไปครัวหลัง
มาดาด้าให้เราฟังใหญ่เลย
แต่ก็นะคะ ช่วยอารายไม่ได้หรอก หนูยังเอาตัวไม่รอดเลยค่ะ
ดีแล้วที่ไม่ได้ flight ต่อไปนาโกย่ากะเค้า
ไม่งั้นคงเครียดตาย

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
มีพี่ท่านนึงได้จดหมายร้องเรียนจากผู้โดยสารคนไทย
เพราะว่าตอบไม่ได้ว่าอาหารบนเครื่องทำยังไง

คือว่า พวกเราเป็นพนักงานต้อนรับนะคะ
มีหน้าที่ดูแลความปลอดภัยระหว่างการเดินทาง
ไม่ใช่พ่อครัว-แม่ครัว
จะได้รู้ไปหมดว่า อะไรทำยังไง
เสริฟตั้ง 1000 กว่าเมนู
ถ้ารู้วิธีทำทั้งหมด ก็คงไปเป็นเชฟแล้วล่ะค่ะ

สงสารพี่คนนั้นน่ะค่ะ
เจอคนปัญญาอ่อนเข้าไปได้

ก็บอกแล้วว่าคนไทย พูดภาษาเดียวกัน
แต่พูดกันไม่รู้เรื่อง เอาใจยากมากๆ
เป็นเหตุให้เรากลัวผู้โดนสารไทยมากค่ะ
ผู้โดยสารแขก เราไม่ชอบเท่าไหร่
แต่ว่าผู้โดยสารไทย เรากลัวง่ะ

ถ้าผู้โดยสารเค้าเข้าใจเรามั่งก็ดีน้า
เฮ้อ..............................

Clamp
23 ก.ย. 2549 เวลา 19:58 น.