บ่น บ่น

กว่าจะโผล่มาได้นะค้า มีโน่นนี่ตลอด
มาวันนี้ก็มาย่นเรื่อยๆตามประสา

บ่นหนึ่ง

เมื่อสองอาทิตย์ก่อน โทรศัพท์หายง่ะ
เอาไปบินด้วยนะ
ก่อนเครื่องออกก็โทรหาคุณสามีซะดิบดี แล้วก็เก็บลงกระเป๋า
พอเครื่องถึงกรุงเทพก็คุ้ยกระเป๋าจาโทรหาคุณสามี
เนื่องจากว่าเครื่องมันลงเรรวไปครึ่งชั่วโมง
จากเดิมลงตีห้าครึ่งเป็นลงตีห้า
เราก็ประมาณว่าจะโทรปลุกคนมารับว่างั้นเหอะ
แต่ไหงหายังไงก็หาไม่เจอก็ไม่รู้

เลยต้องย้อนกับไปที่เครื่อง ไปคุ้ยๆว่าทำตกไว้อ๊ะเปล่า
แต่ก็ไม่มี ถามพี่ๆCleanner แล้วก็ไม่เจอ
โทรเข้าเครื่องตัวเองก็ปิดตลอด
ก็ใช่จิ เวลาอยู่บนเครื่องบิน เค้าก็ปิดนิ จะเปิดทามมาย
สรุปว่าหาไม่เจอ มันหายไปค่า

ตอนสายๆลองโทรดูอีกที ปรากฎว่าติดค่ะ
แต่ทว่าไม่มีผู้ใดรับสายข้าน้อยเลย
รู้สึกว่าเสียงเรียกเข้ามันไม่ใช่สัญญาณเมืองไทย
มันเป็นเหมือนกับว่า เครื่องเราอยู่เมืองนอกอ่ะจิ
เท่านั้นแหละ โกรธมาก พวกแขกนี่มันเลววจริงๆ
ล้วงเอาของในกระเป๋าเราไปได้

ลืมบอกว่าวันนั้นทำ flight ไปไฮเดอราบัดที่อินเดีย
แล้วมันจะเป็นใครทีจะมาเอา ยกเว้นมัน เลวร้ายสุดๆ
เราเลยรีบโทรไปยกเลิกอายัติซิมก่อน
แล้วก็ไปศูนย์เพื่อไปทำซิมใหม่

เซ็งสุดๆ เครื่องนั้ง sumsung F480
ได้ข่าวว่าเพิ่งซื้อไปได้ไม่ถึงครึ่งปี
วันนี้เลยได้โอกาสไปถอย LG GT505 มาใช้
ก็โอเค ค่อยๆลองใช้ต่อไป
อดซื้อคอมด้วยประการชะนี้
เนื่องจากเงินหมด สงสัยต้องขอบริจาคซะล่ะมั้ง

********************************************************
บ่นสอง

เมื่อวันพฤหัสที่แล้ว ไปสัมมนามาค่า
ขากลับไปแวะหาหมอสิวเนื่องจากสิวเห่อ
พอกลับถึงบ้านละครหลังข่าวมาพอดิบพอดี

นั่งๆดูอยู่คุณแฟนก็ลงมาจากห้องนอน
เราเลยเดินไปจัดวิตามินมาให้เค้ากิน อย่างที่เราทำทุกวัน
เค้าพูดกะเราว่า "i won't eat it"
เราก็งงว่าทำไมไม่กิน ก็กินอยู่ทุกวัน แล้วเราก็นึกว่าเค้าพูดเล่น
ก็เลยบอกเค้าว่า กินเหอะ ต้องกินทุกวันนะ
เค้าก็ตอบเราว่า "don't u understand i won't eat it!!"ด้วยเสียงอันดัง
เราก็งงซีคะ เพิ่งจะเจอหน้ากัน จะรับประทานหัวกันซะแล้ว
พูดเสร็จเค้าก็เดินขึ้นข้างบนไป

เราก็ไม่กินก็ไม่กิน เลยเดินตามเค้าไป
สักพักเค้าก็บอกเราว่า เนี่ย เค้ายังไม่ได้กินข้าว
เราก็แบบ อ้าว แล้วทำไมไม่กิน
เค้าก็บอกว่าไม่มีไรกิน กลับมาบ้านเห็นอาม่าเหนื่อยแล้ว เ
เค้าลยไม่ได้ขอให้อาม่าหาอะไรให้กิน

เราก็แบบ ในตู้เย็นก็มีของนะ  ไม่กินล่ะ
เค้าก็บอกว่า เค้าไม่รู้ว่ามีไรบ้าง เพราะไม่ได้เปิดดู
เราก็คิดในใจว่า หิวแล้วทำไมไม่หาไรกินของในตู้เย็นก็มี
แต่เราก็ไม่ได้ว่าไรเค้านะ 

เราก็เลยถามเค้าว่าจะกินอะไรไหม เดี๋ยวทำให้กิน
เค้าก็หันมาพูดใส่หน้าเราว่า "ทำอร่อยเหรอ!!!"
เราอึ้งเลย อึ้งมากแล้วน้ำตาก็มาปริ่มๆอยู่ที่ขอบตา
จบเลย ความรู้สึกห่วงใยที่เรามีให้
ตอบรับความห่วงใยของเราด้วยคำพูดนี้น่ะเหรอ

จำได้ว่าเมื่อตอนแต่งงานกันตอนที่อยู่กันสองคน
ใครบางคนเคยพูดว่า ตัวเองเป็นคนกินง่าย
เราไม่ได้บอกว่าเราทำอาหารอร่อย
แต่เราก็ไม่คิดว่า อาหารที่เราทำมันเลวร้าย

 เราเลยนอนหันหน้าไปอีกข้าง แล้วก็ข่มตาจนหลับไป
ตั้งแต่นี้ไป จะไม่มีการทำอาหารเกิดขึ้นแล้ว
คงทำให้ตัวเองกับลูกกินบ้าง
แต่คนที่กลายเป็นคนกินยากไปแล้ว
คงไม่สามารถมากินอะไรง่ายๆได้อีกแล้วล่ะมั้ง
ทำไปก็ทิ้งเปล่า สู้อย่าทำเลยดีกว่า

เศร้าชะมัด

 

Clamp
18 ต.ค. 2552 เวลา 23:18 น.

ชื่อ

อีเมลล์

เว็บไซต์

ข้อความทดสอบ

โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่